Home » O nama

O nama

Osnovna škola u Čavi je izgrađena u programu “1000 škola u BiH” za potrebe područja MZ Čava. Zbog povećanog priliva i veće obuhvatnosti učenika osmogodišnjim obrazovanjem, škola je iz četverorazredne prerasla u osmogodišnju osnovnu školu.

Objekat je otvoren na Dan općine Bosanska Krupa, 20. juna 1980. godine, a nastava je počela 03. septembra iste godine. Kamen temeljac za školu je položio Fehim Salkić, a školu je otvorio Bajro Šahinović. Škola je radila u sastavu Osnovne škole “7. novembar” iz Bužima, kao područna osmorazredna škola. Transformacijom kao samostalna škola je počela sa radom 12. februara 1982. godine. Škola je tada imala 17 odjeljenja, sa ukupno 533 učenika. U svom satavu je imala i dvije područne četverorazredne škole, i to Radoč i Mrazovac.

Dana 10.06.1982. godine osnovnu školu je završila prva generacija osmog razreda. Dana 15.05.1985. godine, otkrivanjem slike Moše Pijade, škola je zvanično dobila novo ime “Moša Pijade”. Usljed ratnih dešavanja, škola je prekinula sa radom u aprilu 1992. godine, da bi ponovo počela sa radom u oktobru 1993. godine.

U toku rata objekat škole je služio kao vojna kasarna Armije R BiH, pa se nastavni proces izvodio u prostorijama Stare škole u Čavi.

Transformacijom je iz sastava škole izdvojena Osnovna škola Konjodor, a škola u Čavi je u februaru 1994. godine dobila novo ime “Mirsad Salkić – Džaja”, po poginulom borcu iz Čave Mirsadu Salkiću. Dana 07.11.1995. godine, ponovo je počela nastava u objektu škole, nakon djelimične sanacije. Sanacija škole počela 25. februara 1998. godine, a njen dovršetak u avgustu iste godine.

Sadašnji naziv OŠ „Čavnik“ datira od 04.09.2006. godine, a potječe od istoimene srednjovjekovne utvrde  koja se nalazi nedaleko od škole. U sastavu škole je područna škola Radoč.

Osnovna škola „Čavnik“ trenutno broji 314 učenika i ima 33 uposlenika.

Sadašnja direktorica škole je Razija Bakija.

 

 

Čava ima dugu historiju kao i sam Bužim. U najranijoj historiji ona se zvala Čavnik, po srednjovjekovnoj utvrdi koja je nosila taj naziv. Sama srednjovjekovna utvrda podignuta je na brdu visokom 319 metara nad potokom Čavom, oko 10 km udaljen od Bužima na putnoj komunikaciji prema Bosanskoj Krupi. Grad je sazidan radi lakše odbrane od osmanskih napada. Pripadao je plemenu Čavskom, koje se po Radoslavu Lopašiću dijelilo na kurijaliste koji su posjedovali po nekoliko kmetova i plemiće-selce. On također navodi, da je 1482. godine plemić Marko od Čave držao imanje Jasenovu i Kremen. Ugledna je bila i obitelj Kozal. Čavnik je imao i svoju župu, u kojoj se još 1501. godine spominje župnik Matija. Imala je ona i svoje posebne suce, koji su lokalnom stanovništvu krojili pravdu. Godine 1522. ugarsko-hrvatski kralj darovao je Čavnik Benku Bačanu i Baltazaru Alapiću, ali nema podataka da su ga oni ikada držali. Stariješina plemena čavskog 1540. bio je plemić Farkašić, a 1547. godine plemenski stariješina postao je županijski sudac Nikola Vrnčić. O trošku kraljevske uprave 1564. godine u gradu je postavljeno 10 stražara. Na prijedlog generala Ivana Lenkovića, Čavnik je trebao biti razoren, ali po svoj prilici do toga nije došlo. osmanlije su ga vjervatno zauzele 1576. godine zajedno sa gradom Bužimom. Osvajač ovih gradova bio je tadašnji bosanski sandžakbeg Ferhad-beg Sokolović. Nema podataka dali su Osmanlije ikada u njemu držali posadu.

Srednjovjekovnom gradu Čavniku i danas su vidljivi ostaci. Utvrda je oblikom prilagođena vrhu brežuljka. Oblik joj je pretougaoni, pravih stranica i raznih dužina. Utvrda ima pravilniji geometrijski oblik, slično susjednom Bužimu. Utvrda je položena u pravcu sjever-jug. Čavnik je vjerovatno, na svojih pet uglova imao polukružne kule, a između manjeg i većeg obora okruglu branič-kulu, čiji su dijelovi temelja i zida sačuvani. Očuvani su i tragovi zidova koji su unutrašnjost grada dijelili na veliki i mali obor, naslanjajući se na branič-kulu. Debljina zidova i kula bila je 1 metar. Očuvan je i dio zida branič-kule do visine oko 5 metara. Po svojoj tlocrtno-prostornoj koncepciji, utvrđeni grad Čavnik spada među najzanimljivije i najtipičnije gotičke utvrde u Bosni i Hercegovini. Zbog toga bi arheološka istraživanja bila dragocjena za nauku o srednjovjekovnim burgovima.

 

 

Komentariši